Η Α Π Ο Τ Υ Χ Ι Α

Αφού δεν αναγνωρίζω σε μένα επιδιώξεις παρά μόνο ενέργειες, απομένει να μου καταλογίσω μια σειρά από μη επιτυχείς εκβάσεις αυτών. Μετράω ήδη εννιά χιλιάδες εξακόσιες δεκατέσσερις αποτυχίες. Η αλήθεια είναι ότι αύριο, όταν ξυπνήσω, θα αυξήσω το σερί των αποτυχιών μου κατά μία ακόμη. Αυτό μου το κατόρθωμα τυχαία το αντελήφθην και θέλω να είμαι σαφής ότι καμία προσπάθεια δεν έκανα για να το πετύχω. Δεν το είχα ποτέ στόχο και εύσημα γι’ αυτό ποτέ δεν θα αποδεχθώ. Νομίζω ότι συμβαίνει από καθαρή άγνοια της ιστορίας μου, καθώς αυτή δεν μου φανερώνεται από τα πριν ώστε να την ακολουθήσω χωρίς λάθη. Ξεκαθαρίζω με φόβο να γίνω κουραστικός ότι δεν πήρα ποτέ μου καμία απόφαση και μόνο η εμμονή της ζωής με οδήγησε ανώφελα και μοναχικά στο παρόν. Βρίσκομαι εδώ, ως καταδικασμένος επιζών της, να αναρωτιέμαι πώς θα έπρεπε να ονομάζεται η πράξη χωρίς την παρουσία της τύχης, η ενέργεια που καθορισμένη εκ των προτέρων τώρα απλά συμβαίνει. Μια τέτοια λέξη σκοπεύω να διεκδικήσω. Πιστεύω ότι η εφεύρεση της θα με απαλλάξει από το άγχος, την αναμονή, την αβεβαιότητα και θα δώσει στη ζωή μου ένα διασκεδαστικότερο τόνο. Τότε ευχαρίστως και ‘γω θα ακολουθήσω την ιστορία μου, θα υποδυθώ το ρόλο μου και θα δεχτώ την όποια κατάληξη του. Το προτιμώ από το να μαθαίνω τις σκέψεις μου ή τα λόγια μου τη στιγμή που τα λέω!