ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΤΟΥ ΤΡΟΜΟΥ

Μια βόλτα στην οδό Παύλου Μελά. Το βράδυ όμως. Το πρωί τίποτα. Κατεβασμένα στορ και αόρατοι περαστικοί. Καθώς όμως σουρουπώνει τα στορ σιγά σιγά ανεβαίνουν, τα φώτα τρεμο‐παίζουν, τα βατ αυξάνονται και οι περαστικοί αρχίζουν να αποκτούν περίγραμμα και να γεμίζουν με χρώματα αφήνοντας πίσω την πρωινή τους διαφάνεια. Έξι αριθμοί η Παύλου Μελά. Παύλου Μελά.1 Μόνο καφέδες. Της παρηγοριάς νομίζω. Μόνο χήρες και ορφανά από το παραδιπλανό κοιμητήριο της οδού Ικτίνου. Φυσικά τα πιο φρέσκα παξιμάδια και μεγάλη ποικιλία σε κονιάκ. Παύλου Μελά 2 Μόνο άνδρες που βλέπουν μπάλα στις σούπερ πλάσμα Τ.V. Τσιγάρα μπίρες πωλούνται εντός. Παύλου Μελά 3 Ανοίγει αργά. Πολύ αργά. Για χορό. Για πολύ χορό. Πανάκριβο όμως. Παύλου Μελά 4 Εδώ τρώμε αλλά μάλλον κάτι που στέκεται στο λαρύγγι. Απαίσιες γεύσεις, αηδια‐στικές μυρωδιές, σιχαμένα γκαρ‐σόνια, γλοιώδεις μάγειροι. Παύλου Μελά 5 Μπαρ. Τι μπαρ δηλαδή! Μια κλασική παμπ. Παρθένες που ζητούν επειγόντως σωτηρία, μάγκες που πια μοιάζουν φλώροι, αλλά αυτοί επιμένουν να αυτο‐χαρακτηρίζονται μάγκες. Ποιος ξέρει άραγε την αλήθεια; Παύλου Μελά 6 Λοιπόν, εδώ κάτι αλλόκοτο συμβαίνει. Κανείς δεν είναι αυτό που μοιάζει. Εγώ εκεί δεν ξέρω μόνο μια κοπέλα, την Ιφιγένεια. Τελικά δεν είναι ό,τι καλύτερο τα μαγαζιά από 1 έως 6 στην Παύλου Μελά. Νομίζω ότι τα καλύτερα είναι στα μισά του δρόμου, 1&1/2, 2&1/2, 3&1/2, 4&1/2, 5&1/2, 6&1/2