υγεία

Και πάλι μέρα Πέμπτη, γύρω στις 8, κατέφθασαν με καλοχτενισμένα λευκά μαλλιά, φορώντας όπως πάντα ταγιέρ, σιωπηλές αλλά πολύ καθώς πρέπει. Θα έριχναν μια βιαστική ματιά στο μενού, αλλά στο τέλος θα έδιναν στον σερβιτόρο την ίδια παραγγελία. Εκείνος με το δεξί χέρι να τρέμει, δεν θα είχε σημασία τελικά αν θα την έγραφε. Από τον σεφ μέχρι τον τελευταίο σερβιτόρο όλοι ξέραν τι θα διαδραματιζόταν για μια ακόμα Πέμπτη πάνω από δύο πιάτα με ζεστή κοτόσουπα. Η παραγγελία ετοιμάστηκε γρήγορα και τα δύο πιάτα σε λίγο θα σερβίρονταν στις δύο γηραιές κυρίες. Το κοτόπουλο ελευθέρας βοσκής όσο και να βράσει δεν μαλακώνει. Το μασούσαν με υπομονή για πολλή ώρα ώσπου να είναι σίγουρες ότι μπορούν να το καταπιούν τα κουρασμένα τους σαγόνια όμως και η αμφιβόλου ποιότητας οδοντοστοιχίες αδυνατούσαν να κάνουν εύπεπτο το σκληρό κρέας του κοτόπουλου και έτσι η κάθε μπουκιά ήταν ένα ρίσκο, κάθε κουταλιά ένας ενδεχόμενος πνιγμός και πράγματι κάθε Πέμπτη αφού ξεροκατάπιναν, έβηχαν, η μία χτύπαγε την πλάτη της άλλης, μελάνιαζαν μέχρι να φτάσει στο λαρύγγι μια σωτήρια γουλιά νερό οι δύο γριές έπαιζαν τις ζωές τους κορώνα γράμματα. Γιατί το κάνουν αυτό αναρωτιόντουσαν στο τέλος οι άνθρωποι του μαγαζιού σκουπίζοντας τον κρύο τους ιδρώτα. Οι δύο γριές απολάμβαναν ρισκάροντας, εισερχόμενες στον χώρο της ικανοποίησης χωρίς βεβαιότητες και περιοριστικές δικλείδες ασφαλείας. Θα μπορούσαν να αναζητούν ευτυχία σε μια νέα μαγεία, στο νέο μυστηριακό πρόταγμα για διευρυμένη συνείδηση, μεθόδους χαλάρωσης, να αναζητούν την θετική ενέργεια του εαυτού. Δεν θέλουν όμως μια μίζερη ενδοστρέφεια που δεν εμπεριέχει καμιά έκπληξη και δεν αφήνει περιθώριο για καμιά δημιουργική αγωνία. Και όλα αυτά γιατί ήταν αληθινά μοντέρνες. Μοντέρνο δεν είναι το μυστήριο ούτε η κατασκευή του μέσα από τη σχέση του ανθρώπου με τα πράγματα. Δεν είναι η ιδιωτική ηθική και η αναζήτηση του ελάχιστου αγνώστου που απέμεινε. Γκουρού, ενέργειες, θετικές σκέψεις, ηδονισμός με συνταγές επιτυχίας, αλχημείες ευτυχίας. Αυτά όλα δεν είναι μοντέρνα. Το να μιλάει κανείς για την ελαφρότητα όπως είναι ένα απλό φαΐ σε τόνο σοβαρό πλησιάζει το γελοίο. Γι' αυτό κοτόσουπα. Γιατί κρυφοκοίταζαν άκομψα τα γκαρσόνια γεμάτα αγωνία; Μια απλή κοινωνική συναναστροφή δύο γυναικών εμπεριέχει επικοινωνία και αναγνώριση, γιατί πρέπει μέσα σε αυτή τη συνηθισμένη κοινωνική πράξη να χωρέσει το οποιοδήποτε άλλο ενδεχόμενο που επιπλέον πρέπει να είναι μυστήριο, παράξενο, φοβερό; Μάσαγαν με κόπο, κατάπιναν με δυσκολία, μπούκωναν τον οισοφάγο τους με αμάσητες θαρραλέες κουταλιές, τα μάτια τους γούρλωναν και το κορμί τους σε ακούσια τινάγματα έψαχνε επειγόντως αέρα. Όμως οι δύο αυτές γυναίκες αυτό που έκαναν ήταν απλά να δειπνούν σε ένα εστιατόριο, μια απλή καθημερινή έλλογη πράξη αναγκαία και αναμενόμενη από όλους. Τελικά, οι δύο γριές υπήρχαν στο βιωμένο χρόνο που τις απέμενε σε απλές ανθρώπινες καταστάσεις που εμπεριείχαν ρίσκα, ήττες, ακόμα και συντριβές. Ήξεραν τι έκαναν κάθε Πέμπτη και σίγουρα το μέλλον τις ανήκει.

ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

Η Τασούλα και ο Βαγγέλης είναι ένα παντρεμένο ζευγάρι εδώ και 45 χρόνια. Τότε, στα νιάτα τους, εκείνος με δυο υπέροχα πράσινα μάτια κ εκείνη με το πιο φωτεινό χαμόγελο, είχανε γίνει το πιο παινεμένο ζευγάρι του χωριού. Τρελά ερωτευμένοι κλέφτηκαν και παντρεύτηκαν κρυφά Η αγάπη τους έμεινε στην μνήμη όλων των συγχωριανών τους σαν παραμύθι. Τώρα πηγαίνανε στην βάφτιση της εγγονής τους, του πρώτου παιδιού της κόρης τους. Τελικά πηγαίνανε, παρόλο που είχαν μαλώσει πολλές φορές με τα συμπεθέρια για το όνομα της εγγονής. Τη συμπεθέρα την λέγανε Παγώνα, ούτε καν γιορτή δεν είχε, είχε όμως προικίσει τον γιο της με σπίτι και τον μισό κλήρο στον κάμπο. Η Τασούλα κι ο Βαγγέλης πολλά για την προίκα της κόρης τους δεν είχαν, αλλά είχαν αρκετά για να πείσουν τον παπα-Γιάννη να βάλει και το Αναστασία στο μωρό όταν θα έλεγε το «βαπτίζεται η δούλη του Θεού». Στον δρόμο για την εκκλησία ούτε κουβέντα. Είχαν αγωνία. Ξαφνικά μια πέτρα σπάει το παρπρίζ του αυτοκινήτου. Ευτυχώς η πέτρα βρήκε το παρπρίζ στην πλευρά του συνοδηγού αφήνοντας ανέπαφο το υπόλοιπο μέρος. Ο Βαγγέλης διατήρησε την ψυχραιμία του για τα επόμενα 100 μέτρα. Έλεγε «Τασούλα μην φοβάσαι. Όλα καλά θα πάνε. Δεν πάθαμε και τίποτε». Η Τασούλα δεν μίλαγε και προσπαθούσε μονάχα κάτι να ψελλίσει. Ο Βαγγέλης κατάλαβε ότι είχε τρομάξει και γιαυτό γύρισε για να της χαμογελάσει και να της δώσει λίγο θάρρος. Να γιατί ψέλλιζε η Τασούλα! Η πέτρα που έσπασε το παρπρίζ, την βρήκε στο στόμα και της έσπασε όλα τα δόντια. Τότε ήταν που ο Βαγγέλης σοκαρισμένος από το θέαμα έχασε την ψυχραιμία του και τον έλεγχο του αυτοκινήτου. Διερχόμενοι οδηγοί τους μετέφεραν στο νοσοκομείο. Η Τασούλα στο γναθοχειρουργό και ο Βαγγέλης με ένα διαμπερές τραύμα στο δεξί μάτι επίσης στο χειρουργείο. Η βάπτιση όμως έγινε, παρά την απουσία τους και το μωρό ο παπάς το έβγαλε Παγώνα, παρά την συμφωνία που είχε κάνει ήδη με την Τασούλα. Από τότε η Τασούλα και ο Βαγγέλης θύμωσαν με την κόρη τους και δεν ξαναμίλησαν ούτε στα συμπεθέρια ούτε στο γαμπρό. Τον παπά θα τον ξαναβλέπανε αναγκαστικά μια ακόμα φορά, στην βάφτιση του δεύτερου παιδιού του γιου τους. Το μωρό θα το βγάζανε Βαγγέλη. Ο παπαΓιάννης όλο θράσος το έπαιζε εκπρόσωπος του θεού, η Παγώνα και ο συμπέθερος όπως ήταν άλλωστε αναμενόμενο δεν ήταν εκεί και η Τασούλα παράξενα σιωπηλή, αλλά τι να ξεστόμιζε με μια μασέλα που χόρευε μέσα στο στόμα της! Τον Βαγγέλη τον είχε βρει μελαγχολία, δεν είναι και λίγο να γίνεις ο ζαβός του χωριού. Και εκεί που ρώταγε και ξαναρώταγε ο παπαΓιάννης τον νονό αν αποτάσσει το σατανά, ένας δυνατός κρότος τράνταξε το ναό. Η Τασούλα είχε ξαναβρεί το αστραφτερό της χαμόγελο και ο Βαγγέλης το μοναδικό του βλέμμα. Θαύμα θαύμα φώναζε ο παπαΓιάννης. Θαύμα! Πιο θαύμα ρε παπά; 45 χρόνια έρωτας, το πιο παινεφτό ζευγάρι του χωριού!

πολιτική

Όταν μια σειρά από πολύ μεγάλα ζητήματα δεν μπορούσαν να εξηγηθούν λογικά, ανακαλύφθηκαν νέοι όροι για να μας προστατέψουν από την επικίνδυνη σχεδόν νοσηρή ακατανοησία τους. Ο πιο πολλά υποσχόμενος θα τολμούσαμε να ξεχωρίσουμε ήταν ο όρος “πολυπλοκότητα”. Με τη βοήθεια αυτής της υπέροχης λέξης, τακτοποιήθηκαν αρκετά μεγάλα ζητήματα. Τα προβλέψιμα θα παρέμεναν προβλέψιμα και ότι έπαιρνε φόρα προς το απρόβλεπτο, εκ των υστέρων, θα μπορούσαμε να λέμε ότι οφειλόταν σε πολύπλοκους παράγοντες και λόγους που δεν ξέρουμε ποιοι νόμοι και κανόνες τους έκαναν και αλληλεπιδράσουν, ωστόσο τίποτε δεν γίνεται τυχαία. Με τον καιρό φάνηκε ότι η πολυπλοκότητα ήταν η ασπίδα σε κάθε τυχαίο, μυστήριο συμβάν. Το τυχαίο, το μοιραίο, το παράξενο, το ασαφές ήταν ανεξέλεγκτα. Η πολυπλοκότητα αριθμεί τα πάντα, τα ορίζει, τα περιγράφει, τα ταξινομεί, τα κάνει γνωστά. Τελικά όμως στο μέτρημα της βγαίνουν πολλά. Πάρα πολλά. Στο νέο πρόβλημα σήμερα πια απάντηση δίνεται ή ποια προτείνεται και από που. Μήπως η λύση είναι σε μια νέα λέξη κλειδί. Ναι. Βρίσκεται στη μοναδικότητα. Ας ψάξουμε λοιπόν να βρούμε μοναδικά στοιχεία, μοναδικά αντικείμενα τόσα όσα ακριβώς χρειαζόμαστε για να κατανοούμε τη ζωή μας και να συνεχίζουμε. Η φυσική ήδη εδώ και πόσο καιρό ψάχνει το ένα και μοναδικό σωματίδιο. Είναι στο σωστό δρόμο. Η φιλοσοφία ψάχνει την ουσία, το ον, μια γιουνιβέρσαλ ηθική αιώνες τώρα παρ τις συνεχείς αποτυχίες, αλλά δεν το βάζει κάτω. Η μοναδικότητα ήταν αίτημα της επιστήμης και της τέχνης αιώνες τώρα, κάθε φορά όμως αυτή η υπέροχη αλήθεια διέφευγε της προσοχής μας, είτε γιατί συνέβαινε κάτι παράξενο και απρόβλεπτο ή κάτι μυστήριο και ανεξήγητο ή κάτι πολύπλοκο και πολυσύνθετο. Τώρα όμως που όλα αυτά απέτυχαν, επιτέλους μπορούμε όλοι να πλησιάσουμε στον στόχο. Αφεθείτε σε μια και μοναδική φαντασίωση και ξεχάστε όλες τις άλλες, επενδύστε σε μια και μοναδική σχέση και εγκαταλείψτε όλες τις άλλες. Μην μπερδεύεστε με πολλές σκέψεις, κάντε μια κάθε φορά και στο τέλος τέλος για δικό σας καλό, να σκέπτεστε ένα και μόνο πράγμα συνέχεια μέχρι το τέλος. Μην αλλοτριώνεστε μέσα σε πληροφορίες, φήμες ή ειδήσεις και λόγια. Μείνετε στην ίδια άποψη ότι και αν γίνει ή ακόμα καλύτερα αδιαφορήστε για τα πάντα. Μην μαθαίνετε κάτι καινούργιο γιατί ήδη ξέρετε πολλά που σχεδόν όλα είναι άχρηστα. Ξεχάστε τα όλα. Μην πειραματίζεστε με αμφιέσεις και μόδες. Κρατήστε ένα λουκ, ίδια ρούχα, ίδιο κούρεμα. Σμιλέψτε ένα προσωπείο που θα διατηρεί την έκφρασή σας μοναδικά ίδια και ασάλευτη. Γίνετε μοναδικοί και ζήστε τη μια και μοναδική σας ζωή με τον πιο μοναδικό τρόπο.